المحقق الأردبيلي

685

حديقة الشيعة ( فارسى )

آن حضرت غلط كرده بلكه در اينكه او را سبط شمرده هم به غلط افتاده . و اگر چه معجزات و حالات و مقامات حضرت امام زين العابدين عليه السّلام چنانچه فقهاى عامه و علماى خاصه و اهل سير و تواريخ ذكر آن نموده‌اند به حدى است كه احصاء نمىتوان نمود و ليكن تا اين مختصر از فيض بعضى از حالات آن حضرت خالى نباشد به ايراد برخى از آن شروع مىنمايد : اولا از صفات آن حضرت آنكه چون ارادهء وضو مىنمود رنگ مباركش زرد مىشد چون وجه آن پرسيدند ، فرمود كه « أ تدرون بين يدى من اريد أن اقوم ؟ » « 1 » ؛ يعنى آيا مىدانيد كه در خدمت كه مىبايد مرا در اين وقت ايستادن ؟ و چون به نماز مىايستاد لرزه بر اندام مباركش مىافتاد چون از سبب آن سؤال كردند ، فرمود كه « أريد أن أقدم بين يدى ربّى و اناجيه فلهذا يأخذنى الرعد ! » ؛ يعنى مىخواهم كه در پيش پروردگار خود به دعا و مناجات و سؤال و استغفار مشغول شوم از آن جهت مرا لرزه مىگيرد و مشهور است كه روزى آتشى در خانهء آن حضرت افتاده بود اتفاقا آن جناب در آن حالت در سجود بود هرچند كه از هر طرف فرياد كردند كه « يا ابن رسول الله ، النّار ! النّار ! » سر از سجده برنداشت و چون سر از سجده برداشت آتش فرو نشسته بود . پرسيدند كه چه چيز شما را از اين قسم آتشى غافل ساخته بود ؟ فرمود كه در آن وقت آتش دوزخ در نظر من بود و اين آتش در برابر آن نمىنمود ! و يكى ديگر از صفات آن حضرت آنكه روزى ميان او و ابن عمّش حسن بن حسن عليه السّلام كدورتى بهم رسيده بود و آن حضرت در مسجد بود كه حسن آمده در حضور مردمان هرچه از بدى و بدگوئى كه تعقل آن نتوانست كرد نسبت به آن حضرت كرده رفت . پس از آن ، اصحاب گفتند : ما را حوصلهء آن نيست كه اين قسم چيزها نسبت به شما بدهند و بگويند و به جواب ملتفت نشويد . چون مبالغه را از حد گذرانيدند بعد از آنكه از نماز فارغ شدند به در خانهء حسن رفته در زد و اصحاب

--> ( 1 ) . كشف الغمه 2 / 286 .